Granada, Volcan Masaya y Lago de Apoyo

Dinsdag gearriveerd in Granada, de meest pitoreske stad van Nicaragua. Overal lage pastelkleurige koloniale huisjes en hier en daar een stevige kathedraal. Fel hebben we er echter niet op gelet want we zijn de hele tijd bezig geweest met het uitzoeken hoe we het snelst en het goedkoopst in Utila (Bay Islands - Honduras) geraken. Amai wat een gedoe. Als ge hier snel en efficiënt iets wilt uitpluizen dan wordt ge er weer eens goed op gewezen dat dit Centraal Amerika is.


Soit, met de details zullen we u thuis wel eens ooit vervelen. Als beloning voor onze zoektocht zijn we er vandaag, woensdag, dan maar es stevig tegenaan gegaan. Met de twee Oostenrijkers Boris & Jeltsin (grapje, tis Peter - tzijn wel net Arnold Schwarzenneggers als ge uw ogen dicht doet) met een huurauto door Nicaragua...


Eerst langs Catarina, een pueblo blanco (don't ask us why), ff de mirador uitchecken. Vervolgens naar Masaya... de markt uitchecken. De weergoden trakteerden ons op een stevige regenbui. Hmmmm, en dat in het warmste land van Centraal Amerika.

Net buiten Masaya ligt het fort Coyotepe... een oude burcht in de jaren 30 door de geduchte Somoza omgebouwd tot een gevangenis voor dissidenten, sandinisten, enz. De Somozas zijn eigenlijk drie personen: vader, zoon en zoon. Die zijn er in geslaagd van 30 tot eind 70 (tot de Sandinistische revolutie) een dichte grip over Nicaragua te nemen en zichzelf daarmede fijntjes te verrijken natuurlijk. Coyotepe bestaat uit een aaneenreiging van ondergrondse cellen waarin 15 tot 40 man samen werden opgesloten, zonder bedden of iets... enkel ne begaaide wc en wat luchtspleten (waardoor als het regende, water binnenstroomde dat niet wegkon). Daarbovenop zijn er nog wat pikdonkere isolatie- en foltercellen. Er is daar dus heel wat fouts gebeurd... in een cel hangen de sporen van bloed nog aan de muur. Foute plek - fout verleden.


Volgende stop werd de vulkaan Masaya met verschillende kraters. Onze gids beloofde ons lava, maar dat bleef uit. De Nindini-krater beloonde ons wel met een stevige opstoot rook tegen het einde van de dag. Toch wel indrukwekkend zo knal aan de rand van een actieve vulkaan staan... zo'n krater is veel groter dan wij ons inbeeldden. En rondomrond lavavelden. Maf.

´s Avonds langs het Lago de Apoyo gepasseerd... een oude ingestorte krater die nu een meer vormt. Het water voelde nog zalig aan en zag er superhelder uit. Toch nog effe erin dus. Hmmmmmmm!

Tijdens onze churrasco en pescado kregen we tot slot nog een Moonrise te zien... een primeur, nooit over nagedacht dat dat kon! Prachtig!

Morgen wordt het een lange dag... om 5u in Managua de bus naar Tegucigalpa en dan proberen een vlucht te checken tot La Ceiba... there we go again!